اصحاب آخرالزمانی امام عشق

اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً

دلم هر روز تنگ تر میشود یا امام عشق ...

یادت داده بودند ولی همه چیز را فراموش کرده ای...

پس من هم ترا فراموش می کنم...

آری...با خود می گویم و اشک می ریزم...ن

م نم چشمان ترم صورتم را نوازش می دهد...

اشک می ریزم و حسرت می خورم...

حسرت عشق از دست رفته ام...

حسرت صفای دلم...

حسرت دل آتشینم و حسرت مرغ دلم که سالهاست گوشه نشین قفسهاست...

ادامه دارد...

نوشته شده توسط یاران عشق در ساعت موضوع | لینک ثابت

به یاد داشته باشی که عشق درون قفس نمی ماند...

نشسته ام و نگاه می کنم...چشمانم دوردستها را نمی بیند...هوس پرواز دارد اما سنگینم...نمی پرم؛نمی توانم بپرم...مرغان آسمان را می بینم...ناله زنان به هرجا که می خواهند می روند...پرمی کشند...از این زمین تا آن زمین و خلاصه به هر جا که می خواهند...آزاد و رهایند...از همه ی علائق.از همه ی وابستگی ها...به زبان خود شکر می گویند و به دل خود ذکر می گویند...هوای پریدن دارم؛نمیتوانم.در قفس گیر کرده ام...به کنج قفسم خو گرفته ام. پروردگارا...مرا چه شده است؟ آرام نیستم ولی ساکنم.راحت نیستم ولی ساکتم...آزاد نیستم ولی تکان می خورم...در قفس را به روی خود بسته ام.به کنج قفس خو گرفته ام...آنقدر که می ترسم اگر درش را باز هم کنند نمی پرم...پروردگارا...نظری...مرا چه شده است؟خودم برای خودم قفس ساخته ام...نگاه کنید...مصداق آیه ی شریف الهی : اولئک کلانعام بل هم ازل.حیوانات را برایشان قفس می سازند.آنگاه مجبورشان میکنند که در قفس بمانند...در این حال هم آنها شکایت دارند...ولی حال مرا ببین...خودم برای خودم قفس درست کرده ام و حتی شادمان و خوشحالم...پروردگارا...قلب مرا چه شده است؟همه چیز را فراموش کرده ام...حرمت ها را شکسته ام.حریم ها را دریده ام و حتی درون قفس خودم را عاشق می نامم.حرمت عشق را هم شکسته ام!!!آری...عشق هم دیگر از من فرار می کند...به او حق می دهم...لیاقتش را ندارم...داشتم اما الان دیگر نه...به من می گوید:

(به یاد داشته باشی که عشق درون قفس نمی ماند...عاشق هم زندانی نمی شود!)

نوشته شده توسط یاران عشق در ساعت موضوع | لینک ثابت

حرف دلی با امام عشق

چرا بايد بيايي؟.....

اصلا آمدنت، حضورت، براي چيست؟

مگر هم اينك كه حاضر نيستي (نه آنكه ناظر نباشي) چه اتفاقي خواهد افتاد؟

فكر مي كنم ديگر نيازمند تو نباشندو يا فراموشت كرده باشند.

مولاي من.....آنقدر سرگرم دنياي خوش خط وخال خود شده ايم كه فراموش كرديم كه بايد بيايي ......

مولاي من..... همه اهل عالم به كم قانع شده اند يك آرامش نسبي ....كسي كاري به كار كسي نداشته باشد..... هر كس سر در كار خود ....چار ديواري اختياري ...... به من ربطي ندارد .....وظيفه ديگران است..... مشكل خودشان است... مي خواست نكند.....چشمش كور مقصر خودش است...و......

مولاي من ... اينان توجهاتي است كه زير بغل هر انساني به عنوان توجيح المسائل يافت مي شود .....ديگر چه نيازي به حضور توست ....

السلام عليك يا مظلوم يا صاحب الزمان (عج)

نوشته شده توسط یاران عشق در ساعت موضوع | لینک ثابت

حضرت مهدی در کلام خدا و قرآن

مفسران با استناد به روايات، آيات بسيار زيادي را بر امام زمان(عج) تطبيق داده و ايشان را مصداق اکمل آن آيات دانسته اند؛ که به سه آيه اشاره ميشود:

1ـ «و نُريدُ اَنَّ نَمُنُّ علي الذينَ استضعفوا في الأرض و نَجعَلُهُم أئمة و نَجعَلُهُم الوارثين» يعني اراده کرده ايم که بر آن طايفه ضعيف نگاهداشته شده در آن سرزمين منت گذارده و آنها را پيشوايان خلق قرار دهيم و وارث ملک و جاه گردانيم.(قصص/5) در برخي از روايات، اين آيه بر ظهور امام زمان(عج) تطبيق داده شده است؛ از جمله حضرت علي(ع) که در باره اين آيه ميفرمايند: مراد آل محمد(ص) ميباشد که خداوند مهدي(عج) ايشان را بعد از سختي هايشان ظاهر کرده و باعث عزت آنها و ذلت دشمنانشان ميشود. (تفسير نورالثقلين، عبدعلي حويزي، ج4، ص110)

2ـ «وَعَد الله الذين آمنوا منکم و عملوا الصالحات ليستخلفنّهم في الأرض …» يعني خداوند به کساني از شما بندگان که ايمان آورد و نيکوکار گردد وعده فرمود که در زمين خلافت دهد.(نور/55) که روايات مصداق اکمل اين خلافت را دوران ظهور امام زمان(عج) معرفي مينمايد؛ از جمله امام صادق(ع) بعد از خواندن اين آيه فرمود: مراد از آن حضرت قائم(عج) و اصحاب حضرت ميباشند.(بحارالانوار، ج51، ص58، حديث50)

3ـ «و لقد کتبنا في الزبور من بعد الذکر أن الأرض يرثها عبادي الصالحون» يعني بعد از تورات در زبور داود نوشتيم که حتماً بندگان نيکوکار من وارث زمين خواهند شد.(انبياء/105) امام باقر(ع)مي فرمايد: مراد اين آيه اصحاب مهدي(عج) در آخر الزمان ميباشند.

نکته قابل توجه اين است که اين گونه برداشتها از آيات قرآن کريم ناظر به جنبه تأويلي آيات است، و بر اساس آن مصداق آيات قرآني محدود به يک مورد خاص نيست، و مي تواند مصاديق و موارد متعددي را شامل شود. ولي آنچه مسلم و حتمي است اين است که تأويلات فوق، که مستظهر به روايات معصومين است، از بارزترين مصاديق و مواردي است که اين آيات شريفه آنها را در بر مي گيرد.

نوشته شده توسط یاران عشق در ساعت موضوع | لینک ثابت

افضل الاعمال انتظار الفرج المهدی